Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas”. Reseña do historiador Manuel Gago Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas”. Reseña do historiador Manuel Gago Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas”. Reseña do historiador Manuel Gago

Calros Solla. Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas

Librería Central Librera

Calle Dolores 2

15402 Ferrol   (A Coruña)

centrallibrera@telefonica.net      http://www.mercadogallego.net

Teléfono 981 35 27 19

 

Calros Solla. Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas

 

 

Monte do Seixo, un libro sobre as xeografías míticas da Terra de Montes

Calros Solla envioume o seu último libro, Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas (Serpe Bichoca, 2008). Solla é un dos máis activos recuperadores da memoria da Terra de Montes e con menos de corenta anos, posiblemente un dos grandes sabedores da antropoloxía, da historia e da memoria desta emblemática comarca. Monte do Seixo é unha plasmación dese amor pola súa terra, unha compilación de lendas e lugares míticos do Monte Seixo e da Serra do Cando, no concello de Cerdedo. Devoreino con voracidade lectora en poucas horas, porque este libro é emocionante, fértil e profundo como a terra negra das mellores leiras.

O libro é un atlas de xeografía mítica dun territorio de especial significación na comarca da Terra de Montes. Nunha coidada edición que combina ilustración, fotografía, un fermoso deseño, chama a atención o mapa desplegable. Sobre a representación orográfica do Cando, Solla debuxou o trazado dos túneles míticos que comunican o Castro Grande co Pozo Sanguento, ou o que leva de Fontefría ao monte de Costoia. Representou as mámoas, a cidade mergullada de Trentinán, as trampas dos lobos, a Cadeira do Rei, a Portalén e o Marco do Vento, ou a casa que na aldea de Guisande un labrego construiu co oro obtido dos mouros. É un mapa do mundo da imaxinación, das lendas, da capa mítica que existe sobre o noso país, e que pouco a pouco o tempo vai esborrallando, ou vai camuflando de especulativos parques eólicos.

E hai historias incríbeis; algunhas deben ser máis vellas que o tempo, porque parecen escritas nun alfabeto oral que lembra imaxes de vellísimos ciclos épicos. A de Pecheche, o boi de tres cornos que pace no Campo do Boi. Pecheche o tricorne, libre nas Serras do Cando, cobre, por veces, os rabaños bravos, e de aí nacen xatos bravos e xovencas leiteiras. Ou a de Bouciga, un anano agoireiro dun único ollo, a quen se convoca na Penarredonda. A Boucigha chámaselle, dáselle unha presada de cigarros polo vaticinio vedoiro. A xente da zona chámalle ollos de Boucigha ás fusaiolas, as pedriñas de tear furadas, que os labregos atopaban nos castros. Son amuletos de sabedoría.

Todas as comarcas, parroquias, montañas de Galicia mereceran ter un libro así. Libros coma os Contos do Valadouro (Xesús Pisón, Manuel Lourenzo e Isaac Ferreira), ou Loureses (Manuel Mandianes), ou algúns outros. Libros escritos por autores locais, que son quen de penetrar en lareiras e cadeiras ás que nunca chegamos os foráneos, de recoller as historias e dotalas de sentido. Eu seino cando fixen a compilación lendaria de Palmeira (Ribeira) hai moitos anos. Co alcume de Carreirán por diante, as portas abríanse, as historias desvelábanse, a confianza creábase e o mundo volvíase a escribir coa palabra despois de décadas, se cadra coa mesma materia máxica da que xorden as historias.

Ao ler o Monte do Seixo achegámonos a un tempo no que a terra estaba chea de funcións e significados. Penso en que as orografías abruptas das montañas de Galicia continúan a preservar, ao fondo dos vales, aos fuxidos e desterrados polo avance dos tempos no país: as árbores, os réptis endémicos, os depredadores, e tamén os seres lendarios. Seguen alí, entre os penedos, no último refuxio.

Non hei tardar nada en subir a Portalén a escoitar, deixando previamente unha ofrenda nas fendas da pedra, o que me din desde o OutroMundo. Xa vos contarei.

Blog de Calros Solla, O Embigo do Becho

http://www.manuelgago.org/blog/index.php/2009/01/07/monte-do-seixo-un-libro-sobre-as-xeografias-miticas-da-terra-de-montes/

 

Ver Portada  << ampliada

 

“Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas”. Reseña do historiador Manuel Gago (www.manuelgago.org)

 

BLOG DO AUTOR << O embigo do becho

 

 

http://es.wikipedia.org/wiki/Carlos_Solla_Varela

 

Carlos Solla Varela

De Wikipedia, la enciclopedia libre

Carlos Solla Varela, también conocido como Calros Solla, nacido en Pontevedra en 1971, es escritor y profesor de Lengua Gallega actualmente, y miembro de la asociación cultural y ecologista Verbo Xido de Terra de Montes.

Obras [editar]

Parte de su obra está publicada en revistas (como Verbo Xido), y libros colectivos, como Muller de doce sal. Homenaxe a Inés Canosa (2000), Das sonorosas cordas. 15 poetas desde Galicia (2005), Poesía contemporánea: Tabeirós-Terra de Montes (2005), Pontevedra literaria (2007) o Polifonías II. Voces poéticas contra a violencia de xénero (2007). Participó en el X Festival de Poesía do Condado (1990).

 

http://www.manuelgago.org/blog/index.php/2009/01/07/monte-do-seixo-un-libro-sobre-as-xeografias-miticas-da-terra-de-montes/

 

Obtenido de "http://es.wikipedia.org/wiki/Carlos_Solla_Varela"

 

 

 

Solla, Calros

BIOGRAFÍA

   Carlos Solla Varela (Calros Solla) naceu en Pontevedra no ano 1971. É profesor de lingua galega, membro da Asociación Cultural e Ecoloxista "Verbo Xido" de Terra de Montes e membro fundador do Grupo de Estudos Etnográficos "Serpe Bichoca".

   Autor dos poemarios Xábregho (1999), Mel de arañas (2000) e Terras raras (2001); todos tres recollidos na antoloxía Ras e tritongos (2003). É autor así mesmo de Cerdedo in the Voyager I (2004) e Libro de reclamacións (2005), coleccións de poesía visual, e mais do libro de retrónicas reGaliza e outras chuches (2008).

   O máis da súa obra poética espállase por revistas e libros colectivos, entre os que salientamos: X Festival da poesía no Condado (1990), Muller de doce sal. Homenaxe a Inés Canosa (2000), Das sonorosas cordas. 15 poetas desde Galicia (2005), Poesía contemporánea: Tabeirós-Terra de Montes (2005), Pontevedra literaria (2007), Polifonías II. Voces poéticas contra a violencia de xénero (2007), Bernardino Graña. Homenaxe no 75 aniversario (2007); Madrygal, Dorna, Fol de Veleno, Arraianos...

   No eido ensaístico escribiu: Cerdedo. Materiais para o estudo da freguesía de San Xoán de Cerdedo. Inventario xeral (2002), Cerdedo na obra do Padre Sarmiento (2002), Almanaque de encantos. Mitoloxía da Terra de Cerdedo (2005), Monte do Seixo. Reivindicación da Montaña Máxica (2007) e Andar primeiro de río. Inmateriais do río dos Gafos (2008). É artífice dos itinerarios culturais Roteiro Sarmento (Cerdedo) e Roteiro da Montaña Máxica (Monte do Seixo).

   Consignado no Dicionario de Escritores de Tabeirós-Terra de Montes (2004), é adoito colaborador da prensa escrita, dos boletíns Verbo Xido e Fol de Veleno e da web Galicia encantada.

   Aínda que nado na cidade do Lérez, Calros Solla fixo de Cerdedo, lar dos seus devanceiros, o seu hábitat e a el ten dedicado unha boa parte do seu tempo e das súas enerxías. Na actualidade, teima na recuperación do monte do Seixo, a "Montaña Máxica", mítico cimeiro da Terra de Montes, transformado no ano 2000 nun arrepiante parque eólico por mor da ignorancia e o desleixo de quen só atinxe o país como predio urbanizábel.

 

Solla y el santuario perdido de los celtas

Autor:

M. Garabantes

Fecha de publicación:

13/3/2009

Envíando datos... Espere, por favor.

o                                            Volver

Solla asegura que todavía le resulta difícil encontrar las palabras adecuadas para describir la emoción que experimenta cuando asciende «os tesos cumes» del Monte do Seixo, tras años de caminatas. El escritor cerdedense está considerado como uno de los más activos recuperadores de la memoria de Terra de Montes y uno de los grandes conocedores de la antropología y de la historia de esta comarca. Su libro Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas es una plasmación del amor por su tierra, una recopilación de leyendas y lugares míticos de esta montaña mágica.

Se trata de una reedición ampliada y mejora de Reivindicación da Montaña Máxica , publicada en el 2007. La obra se presentará esta tarde, a las 20.30 horas, en la galería Sargadelos de Pontevedra. La presente edición está apadrinada por el colectivo Verbo Xido, Adega y el Grupo de Estudos Etnográficos Serpe Bichoca, a los que pertenece Carlos Solla. Tiene diseño y maquetación muy cuidada, hecha por Trisquelia, que combina ilustraciones y fotografías a todo color.

Ese mapa incluye ocho rutas de localización de las treinta estaciones míticas de O Seixo, una herramienta eficaz para descubrir o para acompañar el descubrimiento de la singularidad material e inmaterial del monte. Sobre la representación orográfica de la Serra do Cando, Solla dibujó el trazado de los túneles míticos que comunican Castro Grande con Pozo Sanguento, o que lleva de Fontefría al monte de Costoia. También representó las mámoas, la ciudad de Trentinán, las trampas de lobos, la Cadeira do Rei, Portalén y el Marco do Vento, o la casa que en la aldea de Guisande un agricultor construyó con oro obtenido de los moros.

El libro es una especie de atlas de geografía mítica de un territorio de especial significación en Terra de Montes. Y Solla recuerda los daños causados allá por el 2000 con la instalación en el lugar de un parque eólico.

 

http://www.lavozdegalicia.es/deza/2009/03/13/0003_7587240.htm

 

 

Una montaña mágica en Cerdedo

  VOTE ESTA NOTICIA 

Enviar

Imprimir

Aumentar el texto

Reducir el texto

 

Participantes en la ruta que Verbo Xido organizó el domingo por el Monte do Seixo. / XIÁN HERRERA
 

 MULTIMEDIA

 Fotos de la noticia

Verbo Xido promueve una alternativa ecológica para el Monte do Seixo que ensalce sus vestigios naturales, míticos y mágicos.

ANA CELA / CERDEDO Magia, mito y el poder de la naturaleza danzan al son de las fuertes rachas de viento en la cima del Monte do Seixo, fiel vigía de las tierras cerdedenses que las comunidades precristianas defendían como lugar sagrado. Restos arqueológicos y una gran tradición mitológica, cuya huella algunos se afanan por conservar y recoger de la tradición popular, permiten hacer de este monte un auténtico altar flanqueado por el Outeiro do Coto, el coto Santa Mariña, la Cruz do Seixo y las tres penas (Penadrosa, Penadaiga y Penarredonda).
Para conservar el encanto de este espectacular entorno la Asociación Ecoloxista e Cultural de Terra de Montes Verbo Xido abandera una iniciativa del escritor Carlos Solla, una alternativa ecológica bautizada como proyecto "Montaña Máxica". Para dar a conocer este entorno y explicar sobre el terreno su pretensión, el colectivo organizó el pasado domingo una ruta por los dominios del Seixo.
Así, en este programa se atesora una larga lista de propuestas que pretenden mejorar este hermoso paraje natural, cargado de historia y leyenda. En primer lugar, el proyecto propone retirar o disminuir el número de aerogeneradores del "circo máxico". De igual modo, se pretende devolver al entorno "a súa fasquía orixinal, mantendo as pistas que conducen ás estacións míticas e facendo desaparecer as innecesarias". Asimismo, se defiende la recuperación de las Lagoas de Xestido, descubrir las antas de Chan de Mama , reconstruir la Trampa do Lobo, mejorar el entorno de la Cruz do Seixo, recrear el altar de Santa Mariña y borrar la sombra del eucalipto, colocando en su lugar especies arbóreas autóctonas. Entre otras muchas iniciativas, Verbo Xido promueve la creación de zonas de acampada para quienes deseen dejarse arropar por la naturaleza.

Un aula de interpretación y realizar visitas guiadas

El proyecto "Montaña Máxica" recoge también la creación de un aula de interpretación, una especie de parque temático de la mitología popular gallega que pueda transmitir al público interesado el tesoro natural que se esconde en O Seixo. Para este fin, desde Verbo Xido se apuntan como posibles opciones utilizar el edificio del transformador o el antiguo albergue de la escuela de parapente, hoy día reducido a ruinas. Además, desde el colectivo -cuya portavoz, Lola Varela, quiso ayer reconocer el mérito del proyecto a Carlos Solla- se apunta la posibilidad de completar el aula con un observatorio astronómico.
Se propone prohibir el acceso al lugar de vehículos motorizados, aún cuando se planea la posibilidad de visitas guiadas en vehículos especi
ales para las personas que lo soliciten y cuyas condiciones físicas exijan un esfuerzo menor. En otros casos, pies, bicicletas y caballos serían los únicos en pisar este mítico suelo.

 

http://generacion1992-guio.blogspot.com/2008/07/el-mejor-profesor-carlos-solla.html

 

Calros Solla. Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas

Librería Central Librera

Calle Dolores 2

15402 Ferrol   (A Coruña)

centrallibrera@telefonica.net     http://www.mercadogallego.net

Teléfono 981 35 27 19