Calle Dolores 2
15402 Ferrol
Poema adicado á Central Librera
en agradecimento pola súa inquedanza no eido da cultura
da nosa cidade
Música nas meniñas dos ollos
Hoxe,
as aves sen canto
subliñan no teito da cidade a súa mensaxe.
O seu voo vai dicindo silandeiramente
todo canto saben das grafías da nosa historia na pedra,
elas,
que coñecen cada
lousa dos camiños coma a palma da man,
que saben das hedras de ferro dun balcón da rúa Madalena
e da gaiola aberta do palco da música do Cantón,
deixan os niños das varandas
e voan ata o cume do teatro Jofre,
devecen polo amencer das melodías que se agocharon nel
nun solpor.
Mentres collen o sono as pombas da Praza do Concello,
as pombas afeitas a pasea-la realidade, sen medo, no
medio dos meniños,
mentres pescudan coma min, na escuridade, as frangullas
dun soño,
as gaivotas
tecedeiras de redes invisibles
adormecen nun mastro no peirao de Curuxeiras,
mentres,
eu rescato sons e verbas ao lonxe coma elas.
Cando as aves sen canto dormen, a nosa cidade canta.
Entoa o ar unha cantarela debaixo dunha galería,
a noite de rolda compre un desexo de música...
Para as aves sen canto,
na vixilia dun
poema,
intúo detrás dunhas pálpebras pechadas,
as notas do Crebanoces de Tchaikovsky,
as pantuflas de bad
aloumiñando o chan da escena...
Rosa Mª Martínez Díos
Ferrol, véspera de San Xosé, Noite das Pepitas