Aquel domingo, Ernesto estaba convidado
a merendar na casa da súa noiva. A cita
era ás seis, nin un minuto antes, nin un minuto
despois. Ernesto saíu da casa nunha tarde
soleada, mentres Henriqueta, a irmá, a nai,
o pai e a avoa preparaban a merenda.
Levantouse unha brisa, caeron unhas pingas,
choveu e ventou... mentres a familia da noiva,
desacougada, non deixaba de mirar o reloxo
porque Ernesto non daba chegado.
Unha divertida historia na que o protagonista
seguindo a máxima do avó -ao mal tempo
boa cara-, non perde o ánimo nin nos
momentos máis críticos.
-5%
-5%
-5%
-5%
-5%
-5%
-5%
-5%
-5%
-5%
-5%
-5%
-5%
