Oxímoro é a contradición permantente. Unha combinación de estados deánimo contrapostos, de vida e morte, de asasinato e xogo, de segundoseternos, de luminosa escuridade ou de tristes alegrías. A vida é, senlugar a dúbidas, pura discordancia. En Oxímoro preséntasenos unhacontraposición entre a luminosidade xerada nun rapaz que a través doxogo descobre o mundo, sen máis pretensións có paseniño devagar dopedaleo da súa vella bicicleta, e a escuridade coa que unha cadea deasasinatos tingue o Concello de Melide, que se presenta ante nós comaun enorme museo que require da súa urxente posta en valor. Así pois, a vida, como se nos mostra a través deste delicioso libro, éprecisamente iso: un oxímoro.