Xesús lorenzo Varela (1917-1981) é unha das voces máis vibrantes da literatura do exilio, a memoria da Galicia que se expresa principalmente desde América entre 1939 e 1960: Luís Seoane, Emilio Pita, Silvio Santiago, Ramón Valenzuela...
Este volume reúne a poesía galega do autor en tres apartados: Catro poemas para catro gravados, de 1944 (tamén coñecido como María Pita e tres retratos medievais, con ilustracións de Luís Seoane), Lonxe, de 1954, e outros textos.
A anguria do desterro, a saudade, a esperanza endexamais abaixada, a épica do vello país... son algunhas das constantes do seu verso, representativo de toda unha xeración.
